Krzew zimozielony o długich, okrągłych, zielonych pędach wspinających się po pniach drzew, po skałach i kamieniach lub płożących się po ziemi i zakorzeniających. Trzmielina osiąga wysokość do 1,5 m. Liście jajowate lub koliste, długości 3-5 cm, nieregularnie biało obrzeżone (pstre). Krzew rośnie dość silnie, rozrasta się szeroko i jest dość wytrzymały na mrozy. Na zimę bezpieczniej jednak okryć krzewy gałęziami świerkowymi lub innymi materiałami. Wymaga regularnego deszczowania w ciągu lata. Jest doskonałą rośliną okrywową oraz nadaje się do kompozycji rabatowych i w ogrodach skalnych, razem z niskimi formami krzewów iglastych, wrzosów i wrzośców lub niskich azalii gruntowych. Rośnie dobrze zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu. Bardzo dobrze znosi cięcie, dlatego można krzewom nadawać różne formy. Kwiaty zielonkawobiałe, niepozorne, w dość gęstych kwiatostanach. Kwitnienie w lipcu. Owoce ma drobne, różowawe. Jedna z najwytrzymalszych na mrozy trzmielin. W Europie uprawiana od 1907r., zwłaszcza w krajach o łagodnych zimach i wilgotnym klimacie. Liczne odmiany różnią się nie tylko pokrojem i liśćmi, ale także wytrzymałością na mrozy. Wymaga dość żyznych, wilgotnych, świeżych, próchnicznych gleb i osłoniętych stanowisk. W miejscach cienistych, pod koronami drzew, tworzy zwarte kobierce, szczelnie zakrywając glebę. Bardzo dobrze zimuje pod śniegiem. Łatwo rozmnaża się z sadzonek zielnych.